Het Gebroken Oor

2012-01-11T08:05:00.001-08:00

Het Gebroken Oor 25 + 1

2011-10-10T14:11:00.000-07:00

Het Gebroken Oor jubileert

Het Gebroken Oor bestaat 25 + 1 jaar en houdt op 12 november a.s. een speciaal optreden in Café Schoonewil in Rotterdam. Met nummers uit een ver verleden en recent werk. Een groot aantal gastmuzikanten komt ons voor deze speciale gelegenheid versterken. Huib tikt af op 20.30 u.

Je doet ons een heel groot plezier als je dit feest met ons komt vieren, gouden vocht je keel laat smeren en dan uit volle borst……

Fedde Spoel, Willem Schneider, Huib de Jong, Frans Verschoor, Ernst Feekes én Peter Scholten

Gasten o.a.:

Margreet 't Hart (zang)
Antoinette van Hattem (zang)

John de Vaal (zang)

Frans van Wijk (saxofoon)

Paul Prins (gitaar)

Ruud Overdijk (saxofoon) en

The Suzannes (punkband)

Zaterdag 12 november, 20.30 u
Cafe Schoonewil, Bergweg 80, 3036 BD Rotterdam
Voor bijzonderheden….. Fedde 06 41 21 24 49

Het Gebroken Oor 25 jaar

2011-08-26T02:38:00.000-07:00

Op zaterdag 12 november viert het Gebroken Oor zijn vijfentwintigjarig bestaan (+1) in Café Schoonewil aan de Bergweg te Rotterdam. Een optreden met diverse gasten. Meer nieuws volgt spoedig.

Het Gebroken Oor

2011-05-30T07:14:00.000-07:00

Het Gebroken Oor speelt Hey Joe

2010-06-30T11:59:00.000-07:00

Het Gebroken Oor speelt Hey Joe in 50 seconden. Opgenomen in Delft met mobiele telefoons en een laptop.

Het Gebroken Oor

2009-07-13T01:04:00.000-07:00

Dolle avond met Het Gebroken Oor

2009-07-11T16:02:00.000-07:00

Het wordt een dolle avond als we spelen in Tony's Place. We zitten aan een lange tafel en het duurt lang voordat we ons eten krijgen dus al snel staan we onze eerste set Italiaanse liedjes te spelen. Verspreid door het restaurant zitten allerlei bekenden maar het sowieso druk. Ik draag de Kriminal Tango op aan mijn Limburgse collega en dan zit het eerste setje er alweer op. Er is wat commentaar op het volume van de zang, maar tijdens dit eerste setje heb ik zo'n beetje door hoe hard ik moet zingen en hoe ver ik van de microfoon verwijderd moet zijn.
Onze tafel is lang en we zijn met een man of twaalf. We eten wat voorgerechtjes en beginnen dan aan de tweede set voordat alle eters verdwenen zijn. Als dat gebeurd is wordt er aan onze tafel om eigen nummers van Het Gebroken Oor gevraagd. We spelen Plain Chant maar dan arriveert het hoofdgerecht en richten we ons eerst op het eten. Maar dat is nog maar het begin. Na het eten spelen we wat liedjes aan tafel. De Cool Casanova en Barre Winter en dan komt een man van de tafel naast ons me vragen of hij mijn guitaar even mag lenen. Ze zitten met een man of negen aan de tafel naast ons. Er wordt afscheid genomen van een aantal collega's. Zoiets vermoedden wij al. Het gezelschap bestaat uit zeven mannen en twee vrouwen. De man die mijn gitaar geleend heeft begint te spelen en een andere man springt gelijk op een stoel en zingt Hoochie Koochie Man van Muddy Waters, draaiend met zijn kont, de man is duidelijk een rasperformer. Hij is geen zanger maar drummer maar weet als geen ander hoe hij het publiek moet bespelen. Dat is het begin van een battle tussen onze twee tafels waarbij we om de beurt één of twee liedjes spelen, steeds begeleid door de andere leden van het Oor op mandoline, percussie en melodica. Later komt er zelfs nog een derde tafel bij want aan die tafel zit een jongen die óók zingt en guitaar speelt. Hij blijkt lid van The Fabulous Wanna Beatles en start met Help! waarbij ongelooflijk vals wordt meegezongen door bijna iedereen. Maar uiteindelijk wordt het een dolle boel waarbij wordt (mee)gezongen en gedanst. Persoonlijk hoogtepunt vind ik onze versie van Dylan's Knocking On Heaven's Door waarbij mijn jongste dochter en haar vriendinnen het meidenkoor zingen. Uiteindelijk vind ik het welletjes en stel voor om te eindigen met een nummer van de echte King. Niet de King of Pop maar The King, Elvis Presley. Ik doe Heartbreak Hotel en dat raakt een snaar bij de concurrent/zanger want die blijkt een grote fan van Elvis te zijn. We eindigen gezamenlijk met Blue Suede Shoes en Hounddog en dan is het na middernacht en tijd om naar huis te gaan. Een heerlijke avond.

Viva Italia!

2009-06-28T04:37:00.001-07:00

Woensdag 8 juli aanstaande vanaf 19.00 uur eet en speelt Het Gebroken Oor @ Tony's Place aan het Noordplein in Rotterdam. De toegang is gratis, maar wil je eten bij Tony dan moet je reserveren. Heb je Het Gebroken Oor nog nooit zien eten dan moet je komen kijken, heb je Het Gebroken Oor nog nooit horen spelen dan moet je zeker komen luisteren, heb je nog nooit bij Tony's gegeten dan moet je zeker een keertje komen eten!

Het Gebroken Oor eet en speelt
Woensdag 8 juli 2009, vanaf 19.00 uur
Tony's Place
Noordplein 57, Rotterdam
Reserveren: 010-4660528
www.tonysplace.nl

Het Gebroken Oor op Kulting

2009-02-09T11:50:00.000-08:00

Op zaterdag 30 mei zou het Gebroken Oor optreden tijdens Kulting Harderwijk.
Door ziekte van de bassist Frans Verschoor trad alleen Fedde Spoel op als singer/songwriter.

Meer informatie op de website van Kulting:
http://www.kulting.nl/

Meer informatie over het optreden van Fedde Spoel op zijn weblog

Ernst Feekes: toetsen

2009-02-09T11:48:00.001-08:00

‘Just because” van Lloyd Price uit de jukebox in de snackbar van Oom Jan bracht me voor het eerst in vervoering. Die slepende uithalen raak ik nooit meer kwijt. Thuis werden liederen van Schumann gezongen, maar er was geen plek voor lessen.
De eerste actie was het gevolg van een bij de vuilnis gevonden gitaar die na veel sleutelen werd omgebouwd tot een bas met een Erres radio als versterker.

Na diverse omzwervingen stond de eerste band Bagage bol van de ambities. Met eigen repertoire en een grote dosis enthousiasme speelden we vele tapes vol en traden we regelmatig op. Lange en indrukwekkende soli waren kenmerkend. Na het vertrek van zangeres Lucy en pianist Joep gingen de overige 3 door met Fedde Spoel en Willem Schneider er ontstond het Gebroken Oor. Ruud, de gitarist ging bassen en ik legde voorzichtig mijn vingers op de toetsen. Dat doe ik nog steeds en leg tapijten en rhytmes. De toegankelijkheid van de door Fedde geschreven nummers veranderde veel en bracht mij dichter bij het plezier van het maken van muziek wat daarvoor door een veel te hoog gelegde lat vaak een moeilijke opgave was. De samenhang in de band (de vrienden) en in de muziek maken het voor mij onmisbaar.

Huib de Jong: drums

2009-02-09T11:45:00.000-08:00

Door gebrek aan trommelaars in het tamboer en pijpercorps van de buurt kwam hij op elfjarige leeftijd voor het eerst in contact met het trommelen. Snel bleek dat hij daar gevoel voor had en verbaasde vriend en vijand met zijn roffels.
Zijn broer Jan, geïnspireerd door Hank B. Marvin van “The Shadows” trok de stoute schoenen aan en soldeerde een gitaar met versterker in elkaar, een Philips....... element met een Amroh zelfbouwversterker. De vonk sloeg in de pan en samen met de overbuurjongen Peter v. Doesburg, slaggitarist, die inmiddels ook een zelfbouwpakket had verwerkt, werden The Shadows weggespeeld.
Na enige tijd, toen ze door hun furoretijd heen waren, kwamen ze tot de conclusie dat het toch maar beter was ook een basgitarist in de band op te nemen. Deze werd in de vriendenkring gevonden en Dick Snel, wederom ook met een zelfbouwpakket, completeerde “The Simulators”.
Aangezien Cliff Richard niets is zonder The Shadows, en omgekeerd, moest er natuurlijk ook een spetter van een zanger komen. Helemaal uit Amsterdam werd Jan van Velzen, via auditie, binnengehaald. Middels zijn uitstraling naar vrouwen, zorgde hij voor veel vrouwelijk publiek hetgeen de rest van de groep goed uitkwam. Het zingen ging hem iets minder af.
Een tijd van veel optreden brak aan. Ze speelden voor clubhuizen en visnetpartijtjes en iedereen vond het fantastisch, ondanks de ook voor die tijd amateuristische apparatuur.
De vier lettergrepige naam werd handelbaarder teruggebracht naar één; The Sims.
Op een gegeven moment hangt het genre van die tijd je de strot uit en de groep valt uit elkaar zonder te overwegen een ander genre op te bouwen.

Het werd tijd voor het wat steviger werk. De versterkers werden qua vermogen sterker en beter ingekocht en voor de keuze van de instrumenten werd meer tijd genomen. Dit ging vaak ook samen met een steeds hogere wordende aanschafprijs. Privactie werd samengesteld uit zoekende muzikanten binnen de regio Delft. De leden, Hans de Koning zang, Jan van Dijk slaggitarist, Jan de Jong basgitarist, Aad van Doeveren toetsen en ondergetende op drums.
Privactie bleek een kort leven toebedeeld te zijn omdat snel duidelijk werd dat deze groep te snel met elkaar een groep wilde vormen, zonder inhoudelijk op de muziek in te gaan. De groep zou slechts een voorloper zijn voor het vormen van een echte hardrock band.

Geen tijd meer voor slap geouwehoer. Het werd tijd voor de daadwerkelijke expressie in de muziek gekoppeld aan de tegenwoordige tijd. Moby Dick werd eerst toch weer wijfelend ( vriendjes belangen ) samengesteld uit: Hans de Koning zang, Fred Plazier solo/slaggitaar, Jan de Jong basgitaar, Henry v.d. Bos toetsen en ondergetekende, doch spoedig werd definitief de volgende samenstelling een feit. Hans de Koning zang, Cees Vlottes solo/slaggitaar, Joop Vavier basgitaar en ondergetekende. Wij besloten alleen eigen werk op het repertoire te zetten en geen consessies te doen naar wensen van theaterbureau’s of boekingskantoren. Met een geweldige hoeveelheid energie werd muziek gecomponeerd en gearrengeerd. Hardrock was harstikke in en wij werden veelvuldig geboekt. Vooral in Noord Brabant en Limburg was Moby Dick zeer regelmatig aanwezig om een heavy avond te bezorgen.
De platenmaatschappijen dienden zich aan, doch deze wilden meer commerciële composities op de markt brengen, hetgeen voor de band ontoelaatbaar was. Wel heb ik, door het contact met Negram Delta, gewerkt voor het VPRO programma Picknick. Hierdoor artiesten ontmoet als Frank Zappa ( met Turtles ), Jack Bruce maar ook Solution van eigen bodem.
Ondertussen had het buitenland Moby Dick ook ontdekt en werden weekend optredens verzorgd in België, Duitsland, Luxemburg en Frankrijk. Ook de vakanties werden aan het buitenland besteed. Maandcontracten met o.a. Shocking Blue, After Tea, Brainbox en The Kinks werden met veel succes afgewerkt.
De platenmaatschappijen bleven echter trekken en Moby Dick heeft zich toch laten overhalen een meer commerciële kant op te gaan voor singles. De band dacht dat één commercieel nummer niet al te veel zou opvallen in het totale repertoire dat niet commercieel was. Achteraf is het maar goed dat het publiek de singles niet voldoende hebben gekocht om hoog in de hitparade te komen. Het bleek namelijk dat ons publiek duidelijk koos voor onze eigen weergave van de hardrock i.p.v. de opgelegde weergave van buitenaf.
Wij hebben een fantastische periode meegemaakt die, zoals nagenoeg altijd, verstoord wordt door andere ontwikkelingen. De zanger en sologitarist wilden meer commercieel verder gaan hetgeen bij mij niet lmet gejuich werd ontvangen. Ik begreep het ook niet na zo’n periode vol principieel werken. Kortom de band viel uit elkaar en ik stapte eind 1971, met mijn vriendin, het huwelijksbootje in.

Frans Verschoor: basgitaar

2009-02-09T11:41:00.000-08:00

Frans Verschoor trad toe als laatste nieuwkomer bij Het Gebroken Oor. Daar speelt hij al sinds 1994 de basgitaar.

Peter Scholten: trompet en mondharmonica

2009-02-09T11:39:00.001-08:00

Peter Scholten (7 maart 1954) groeide op in Enschede in de jaren dat de Beatles en de Stones
om de eer vochten wie de beste band van dat moment was.
In Enschede zag en hoorde hij al op jonge leeftijd in een buurtspeeltuingebouw de lokale band Les Centurions (later noemden zij zich The Move en nog later The First Move met o.a. Eef Alberts en Carel Swagerman).
Peter wilde ook wel in zo’n band spelen. Voor zijn tiende verjaardag kreeg hij een lesgitaar. Al snel bleek dat hij helemaal geen talent had om gitaar te spelen. Dus dan maar zanger geworden. Nog op de lagere school begon hij in de garage van zijn ouders samen met buurtgenoot Ben ‘blitsje’ Loman zijn eerste beatbandje. Ben z’n vader had van houten tonnen en vaatjes een ingenieus drumstel in elkaar gezet. Een neef van Ben speelde heel aardig gitaar en zo goed en zo kwaad als ze konden speelden ze als een postpunkgaragerockband, Sup Krek heten ze eerst, maar Ben vond The Imposers een betere naam, de klinkende beatcovers ‘You realy got me’ (Kinks), ‘My generation’ (Who), ‘I’m down’ (Beatles) en ‘I feel free’ (Cream).

Op de middelbare school was er weer een ander bandje waarin Peter Scholten ging zingen. Na een bezoek aan een optreden van The Outsiders en omdat The live I live (Q65) op het repertoire werd genomen (met een scheurende mondharmonica), kocht hij zijn eerste bluesharp ..... en dat is tot op de dag van vandaag nog steeds het enige instrument waar hij meerdere sterren uit haalt.
Uiteindelijk met Hans Trentelman (Indeeds) en Cor Timmer (Crusade) vond hij de juiste chemie om geïnspireerd door o.a. Cuby+Blizzards, de vroege Fleetwood Mac, en Cream geïmproviseerde rythm & blues te maken onder de noemer Sugar Mamma met als motto de witte blues zo zwart mogelijk te spelen…

Begin jaren ’70, Peter Scholten is student op de kunstacademie in Arnhem, was muzikaal gezien dit decenium explosief begonnen. Ruimte voor rootsmuziek was er niet meer. Alles werd bombastisch en symphonisch gemaakt. Voor Peter was dat het moment om op verkenning te gaan en uitgebreid stil te staan bij allerlei soorten muziek, en de jazz in het bijzonder. Mondharmonica was te beperkt en de keuze voor trompet kwam fysiek het dichtst in de buurt. De geïmproviseerde muziek (Breuker en Bennink) maakte furore. Maar ook live-optredens van grootheden als Sonny Rollins, Archie Shepp en Miles Davis (in Rome) staken bij hem het licht aan. Dolphy, Coltrane, Ayler, Mingus, Monk en Dizzy tot en met de nieuwkomers als David Murray en Butch Morris werden zijn nieuwe favorieten. De alles-overtreffende trap was natuurlijk koningin/lady Billy Holiday en dan het liefst begeleid door Lester Young en Coleman Hawkins.
Via het fanfare- en harmonieorkest Crescendo nam hij trompetles en speelde hij al snel als vierde trompettist de stukken ‘Orpheus in de onderwereld’ en veel amerikaanse ‘big-band-swing’. De dirigent Arnold Hesseling was ook dirigent van de luchtmachtkapel. Vandaar.
Onder leiding van Guus Tangelder en Joop van Erven speelde hij o.a. Straight no chaser en Billie’s bounce in het workshoporkest van de Arnhemse muziekschool. Via allerhande verschillende improvisatiebandjes zowel in Arnhem als in Brussel kwam langzamerhand aan het actieve blazen tot dan toe een eind.

In de tweede helft van de jaren ‘70 begon in Arnhem op de zondagavond in muziekcafé De Primeur Herman Brood zijn opmars met de Wild Romance en met hem de punk en de new wave… De popmuziek keerde terug in peter’s leven. Eind jaren zeventig zag hij in de Arnhemse Stokvishal de Sex Pistols, Blondie, Talking Heads. Na zijn verhuizing naar Brussel in Ancient Belgique the Ramones, XTC, Joy Division (in Plan K) en ......TC Matic. Arno Hintjes, Jean- Marie Aerts c.s. maakten een onuitwisbare indruk. Oh la la la en Putain Putain klinken misschien op de plaat nog wat tam, maar voor wie de band ooit live heeft gehoord weet wel beter wat een energie en krachten bij hun optredens vrijkwamen. Peter Scholten zag ze op de Vrijhof van de Universiteit Twente nog minstens vijf keer zonder ook maar een keer teleurgesteld te worden. Ook Arno de soloartiest kan nog steeds een potje breken.

Fedde Spoel: zang en gitaar

2009-02-09T11:33:00.000-08:00

Fedde Spoel werd geboren in Groningen en studeerde aan de AKI in Enschede. Sinds 1981 woont en werkt hij in Rotterdam. Hij was medeoprichter van de nederpunkband de Suzannes. In 1985 vormde hij met de overgebleven leden van de ter ziele gegane band Bagage en met Willem Schneider de band Het Gebroken Oor, waarvoor hij nagenoeg alle teksten en alle muziek schrijft.

Fedde Spoel heeft ook een weblog:

Subscribe to RSS headline updates from:
Powered by FeedBurner

Willem Schneider: Gitaar

2009-02-09T11:27:00.000-08:00

Ik begon mijn muzikale loopbaan op 11 jarige leeftijd. Ik was duidelijk geinspireerd door m'n ooms die op verjaardagen gitaar speelden en er bij zongen. M'n ome Gerard was de uitvinder van de "Ome Gerardslag" welke ik tot op de dag van vandaag nog steeds gebruik.

M'n eerste bandje was The Golden Rockers een soort Shadowachtig bandje met Django Reinhardt invloeden. Daarna volgden talloze andere formaties zoals Kwyet, Tante Ans, etc. Ik was ook altijd te vinden op plaatsen waar jamsessies waren. Omdat ik altijd geïnteresseerd was in opnametechniek besloot ik eind jaren zeventig m'n eerste geluidsstudio onder m'n huis te bouwen. Daar werden de demo's opgenomen van o.a de LP Brutaal van teatergroep Maccus. Vanaf begin 80 ben ik als muzikant gaan werken bij diverse theatergroepen zoals Wiedus, Ziezo, Ro theater etc.

Half jaren tachtig besloot ik met Rens Machielse een bedrijfje op te zetten wat zich bezig houd met het maken van muziek en geluid voor AV produkties en wat tot op heden ten dage nog steeds bestaat onder de naam Machielse & Schneider. Heden ten dage hou ik me bezig met sounddesign, compositie, het draaiend houden van de studio in Rijswijk. Daarnaast speel ik regelmatig in div. andere bands zoals het Gebroken Oor en tot voor kort in de Ongelooflijke Grote Klapband uit Rotterdam.

De leden van Het Gebroken Oor

2009-02-09T08:19:00.000-08:00

Het Gebroken Oor: de leden
Achter: Willem Schneider, Fedde Spoel, Peter Scholten. Voor: Frans Verschoor, Huib de Jong en Ernst Feekes.

Alliance Francaise

2009-02-09T08:13:00.000-08:00

In december 1997 deed Het Gebroken Oor mee met het Concours de la Chanson van de Alliance Francaise en won de derde prijs: een reisje naar Vittel. Het had nogal wat voeten in aarde voordat deze prijs in ontvangst genomen kon worden, maar uiteindelijk reisde de band in het najaar van 1998 af naar Frankrijk.

In Vittel speelde de band een bluesje in de hotelkamer, gezongen door Peter, daarvan is hier een registratie te bekijken en te beluisteren: KLIK HIER

Het Gebroken Oor Podcast # 4

2009-02-08T23:55:00.000-08:00

En hier is de vierde en laatste podcast van Het Gebroken Oor, met muziek van Calexico, The Sunken Waltz, ooit door mij gevonden via de Tonspion, een Duitse website met gratis muziek. De spion plukt overal op de wereld muzikale bloemetjes en wijst de bezoekers de weg er naar toe. En één van de vele versies van het nummer Grafschrift van Het Gebroken Oor. Luister hier naar de vierde en laatste podcast gemaakt in december 2005:
Het Gebroken Oor Podcast # 4

Het Gebroken Oor Podcast # 3

2009-02-08T23:45:00.000-08:00

Vandaag de derde podcast van Het Gebroken Oor. Uit het archief, van de cd met Gemiste Kansen, een nummer uit ca. 1989 over een man die graag een beroemd kunstenaar wil worden, minstens zo beroemd als Rembrandt of Paul Gauguin. Gevolgd door het nummer Your Dirty Answer van Kristin Hersh, die ooit speelde in de Throwing Muses. Op beide sites zijn meer nummers van haar en/of The Throwing Muses te downloaden.

Luister hier naar de podcast:
Het Gebroken Oor Podcast # 3

Het Gebroken Oor Podcast # 2

2009-02-08T22:39:00.000-08:00

Vandaag de tweede uitzending van de Het Gebroken Oor Podcast die begint met muziek van Serge Gainsbourg. 'Elisa', een nummer dat ik ken van Arno die het op zijn album 'Charles Ernest' samen met Jane Birkin zingt. En wie is Jane Birkin ook alweer? Juist! De Engelse dame die kreunt en hijgt in het nummer 'Je t'aime, moi non plus' dat eind zestiger jaren een groot schandaalsucces was. Vooral door de geluiden die Jane Birkin maakte. Ideetje van Serge Gainsbourg die ook platen maakte met Brigitte Bardot en met Anna Karina.

Daarna een introductie op (toen nog) Radio 5 van Het Gebroken Oor dat onder de naam L'Oreille Cassée een livecover speelt van het nummer L'homme à la moto van Edith Piaf tijdens het Concours de la Chanson in 1997 en daarmee de derde prijs won. Daardoor wonnen ze een reisje naar Vittel. Op de website van het Oor staat een klein filmpje van een bluesje in de hotelkamer.

De achtergrondmuziek is ditmaal van Low 500, het nummer A Gesture.

Download hier:

Het Gebroken Oor Podcast # 2 of copieer de link hiernaast in je Podcast-programma of in iTunes.

Het Gebroken Oor Podcast # 1

2009-02-08T22:32:00.000-08:00

Dit is de eerste aflevering van Het Gebroken Oor Podcast. Een aflevering met twee nummers, het eerste is van Het Gebroken Oor zelf, opgenomen in september 2004 en bestemd voor het te verschijnen vierde album. Het heet "Vrouw van de Zee" en is vorige zomer geschreven in mijn geboorteplaats Groningen, niet bepaald dicht bij een zee.

Het tweede nummer in de uitzending is van de Duits-Franse band Stereo Total, met de titel L'Amour à Trois, de Franse versie van het nummer Liebe zu Dritt over liefde met zijn drieën. Op de website van Stereo Total is een gratis album met bijbehorend hoesje te verkrijgen. Te koop zijn hun albums in de Music Store van iTunes.

Het gefloten achtergrondmuziekje is van Air: Alpha Beta Gaga Whistler.

Excuses voor de ruis tijdens de presentatie. Daar wil ik nog iets op verzinnen.

Download hier: Het Gebroken Oor Podcast # 1 of copieer de link hiernaast in je Podcast-programma of in iTunes.

De Blauwe Gitaar

2009-02-08T13:55:00.000-08:00

De eerste CD van Het Gebroken Oor is een verzameling nummers onder de titel De Blauwe Gitaar. Egenlijk is de CD niet veel meer dan een collectie van alle nummers die tot dan toe (1989) opgenomen waren. Wel staan er een zevental nummers op die nog steeds tot het vaste live-repertoire zijn blijven behoren. Pastamannen, Cadillac, Ik kan niet danse, Shanghai bij nacht, Een kus, The blue guitar en Dreigbrief.

Bijna alle teksten

2009-02-08T13:54:00.000-08:00

CADILLAC

mijn liefje kocht een cadillac
een lange zwarte, het maakt me gek
want ik mag er niet in rijden
zij rijdt over de maasboulevard
met op de radio 'drive my car'
ik zit in mijn eentje thuis te lijden

mijn liefje kocht een cadillac
maar ik heb geen rijbewijs

laatst droomde ik mezelf achter dat stuur
'k reed meer dan 55 per uur
en ik voelde hoe-ie over de wegen gleed
plots kwam er een scherpe bocht
en terwijl ik naar de remmen zocht
werd ik wakker badend in het zweet

mijn liefje kocht een cadillac
maar ik heb geen rijbewijs

mijn liefje kocht een cadillac
ik word van jaloezie haast GEK!
mijn liefje rijdt van me weg

mijn liefje kocht een cadillac
maar ik heb geen rijbewijs

IK KAN NIET DANSE

ik kan niet danse
zou niet weten hoe 't moet
als ik naar danse kijk
wor' ik gelijk al moe

zonder te danse
heb ik geen kans op 'n vriendin
als ik een meisje uitneem zegt ze
'ik heb nu al zin... om te danse'

er was laatst een feest
ze nodigden me uit
ik zei 'ik kan niet danse'
en ze smete me d'r uit
ik kan niet danse
ik zou niet weten hoe 't moet
als ik naar danse kijk
wor' ik gelijk al nie' goed

waarom kan ik niet danse?
waarom kan ik niet danse?
ik heb geen kans op romance,
zonder kennis van dans

HET GELUID VAN DE GROOTSTAD

het geluid van de grootstad
klinkt in mijn oor
't is de enige muziek die ik
nu nog hoor
ik stop mijn oren dicht maar hoor 't
keer op keer
ik denk dat ik 'm smeer
dit is geen leven meer
ik breng mijn dagen door
liggend in de goot
aan het geluid heb ik 'n
broertje dood
ik denk dat ik van de brug afspring
wat heeft het nog voor zin?

het geluid van de grootstad
het maakt me dol
geef mij maar rock en roll

HET GEEFT NIET WAT JE ME GEEFT

het geeft niet wat je me te eten geeft
want ik eet alles wat je me geeft
het geeft niet wat je me te eten geeft
want ik eet alles wat je me geeft

leren bankstellen, lampen, hoeden en tafels
en jouw piano ook. hele boekenrekken
stampvol Jung, Freud en Nietschze en als
toetje jouw kachel, vol kolen en de schoor-
steen erbij - ik eet jouw traploper onder
jouw voeten vandaan, ik smul van jouw
stoelen, vooral de schuimrubber zittingen,
smaken mij als fondant -
want ik hou van jou, alleen van jou
want ik hou van jou

het geeft niet wat je me te drinken geeft
want ik drink alles wat je me geeft
het geeft niet wat je me te drinken geeft
want ik drink alles wat je me geeft

vaten vol olie en benzine, kerosine, gesmolten
stearine, ovomaltine en gasoline.
geef je me mineraalwater dan smaakt het
mij als rode wijn.
ik drink het koelwater uit jouw auto en de
remolie erbij
drie weken oude koffie en thee, het kooknat
van de spruitjes en uit jouw gieter van
plastic drink ik water met substral.
want ik hou alleen van jou. alleen van jou.
ik hou alleen van jou.

het geeft niet wat je me te eten geeft
want ik eet alles wat je me geeft
het geeft niet wat je me te drinken geeft
want ik drink alles wat je me geeft
want ik hou van jou. alleen van jou.
ik hou alleen van jou.

DREIGBRIEF

ik strooi roet in jouw eten
doe suiker in je erwtensoep
ik strooi zetpillen in je zuurkool
zodat je drie weken lang poept
ik begraaf je levend in de zandbak
ik blokkeer je bankrekening
ik schrijf vieze brieven aan je moeder
en vervals je handtekening

ik stuur een dreigbrief aan jou
ik stuur een dreigbrief aan jou
ik stuur een dreigbrief

ik smeer je in met groene zeep
en bind je aan een martelpaal
ik zet je klem tussen een draaideur
scheer je helemaal kaal
ik strooi jouw bed vol met punaises
zet jou spiernaakt in lijn drie
ik doe wasknijpers op je vingers
laat je schilderen door Vasarely

ik stuur een dreigbrief aan jou
ik stuur een dreigbrief aan jou
ik stuur een dreigbrief

ik koop jou te nauwe schoenen
bind om jouw nek een zwaar gewicht
gooi jou vervolgens in de Maas
en vries die daarna dicht
ik verdraai jouw woorden
en loop over je heen
maar ik zal jou nooit vermoorden
daarvoor ben ik te gemeen

ik stuur een dreigbrief aan jou
ik stuur een dreigbrief aan jou
ik stuur een dreigbrief

ik stuur een dreigbrief aan jou

ROOD LICHT

boulevards en pleinen
verlaten straten
een gescheurde krant
waait even op
rood licht
rood licht
rood licht

jong russisch meisje
vijfpuntige sterren
neonberichten
in cyrillisch alfabet
rood licht
rood licht
rood licht

marterbontkragen
hoge maanlaarzen
drietrapsraketten
in het ochtendlicht
rood licht
rood licht
rood licht

rood licht
rood licht
rood licht

RADIO STORING

een stem klinkt vervormd, diep in de nacht
radio storing, radio storing
de zender valt weg, wie had dat gedacht?
radio storing, radio storing
alle ontvangers staan nu gericht op
radio storing, radio storing
hier volgt een extra nieuwsbericht van
radio storing, radio storing

radio storing legt de ether plat
radiostilte is de boodschap
radio storing legt de zenders lam
eindelijk stilte, eindelijk stilte!

storing!

diepe stilte op de radio
radio stilte, radio stilte
honderden mensen zijn nu werkeloos
radio stilte, radio stilte
etherpiraten slaan hun zenders stuk
radio stilte, radio stilte
krantenverkoop stijgt ongelofelijk
radio stilte, radio stilte

radio stilte zet de zenders af
een einde aan al dat flauw geblaf
radio storing heeft geen boodschap
eindelijk stilte, eindelijk stilte!

storing!

herhaling eerste refrein

herhaling tweede couplet

herhaling tweede refrein

STOELEN EN TAFELS

stoelen en tafels
hebben elkaar nodig als man en vrouw
stoelen en tafels
stoelen en tafels

iemand zei tegen mij
op een man kun je zitten
op een vrouw kun je staan
iemand zei tegen mij
aan een vrouw kun je zitten
op een man kun je staan

stoelen en tafels
hebben elkaar nodig als man en vrouw
stoelen en tafels
stoelen en tafels

iemand zei tegen mij
een man hij valt sneller
om dan een vrouw
want, zei hij tegen mij,
een man heeft vier poten
een vrouw soms maar drie

stoelen en tafels
hebben elkaar nodig als man en vrouw
stoelen en tafels
stoelen en tafels

stoelen en tafels
haten elkaar als man en vrouw
stoelen en tafels
stoelen en tafels

iemand wees mij hierop
aan een vrouw kun je lezen
terwijl je zit op een man
vervolgens gaf hij deze tip
je kunt ze beide verbranden
de vrouw zowel als de man

stoelen en tafels
haten elkaar als man en vrouw
stoelen en tafels
stoelen en tafels

IJSSCHOTSEN

wij lopen op ijsschotsen
val er niet af
wij lopen op ijsschotsen
val er niet af
wij lopen op ijsschotsen

OVERSPEL

als ik denk aan straten en pleinen
en aan mensen die zich gedragen als zwijnen
als ik denk aan het leven en de dood
en aan het stelen van iemand anders brood

dan denk ik aan jou en alles wat je doet
dan denk ik aan liefde en alles wat ik moet doen
dan denk ik aan overspel en alles wat ik wil
dat ben jij

als ik denk aan donker afrika
dan denk ik aan lepra, aids, malaria en cholera
als ik denk aan vietnam
dan denk ik aan mijn boterham

dan denk ik aan jou en alles wat je doet
dan denk ik aan liefde en alles wat ik moet doen
dan denk ik aan overspel en alles wat ik wil
dat ben jij

als ik denk dat ik niet denk
dan denk ik aan mijn kerstgeschenk
vervolgens aan de kerstman
en automatisch aan mijn kerstboterham

dan denk ik aan jou en alles wat je doet
dan denk ik aan liefde en alles wat ik moet doen
dan denk ik aan overspel en alles wat ik wil
dat ben jij

RADIOLAND

's avonds laat wachtend bij de radio
hoor ik het meisje waarvan ik droom
een stem als een baken, een lach als een radar
het radiomeisje heeft me tussen haar kaken

radiomeisje, geef me je hand
dan varen we over de golven naar radioland
radioland

zij kan schepen doen zinken of redt een piloot
zij heeft macht over leven en dood
ik ben bang dat ik niet op haar golflengte zit
radiomeisje, ik wacht al zo lang

radiomeisje, geef me je hand
dan varen we over de golven naar radioland
radioland

geef me je ja
of geef me je nee
twijfel heeft mij gestrand
geef me je antwoord
of ik spring overboord
geef me je antwoord
of ik spring overboord
en spoel aan op het strand
van radioland

geef me je antwoord
geef me je antwoord
geef me je antwoord
geef me je antwoord

DERTIEN MANNEN

ik word gevolgd door dertien mannen
ze weten wie ik ben en kennen al mijn plannen

wie weet wat ik moet doen?
ik weet het niet nee
wie weet wat ik moet doen?
ik weet het niet nee
wie weet wat ik moet doen?

ik sluit me af met ramen en deuren
ze tappen mijn telefoonlijn af, registreren al mijn geuren

ik heb toch niets gedaan?
ik weet het niet nee
ik heb toch niets gedaan?
ik weet het niet nee
ik heb toch niets gedaan?

vier plus negen, vijf plus acht
zes plus zeven, wat hebben z'op mij tegen?

wie weet wat ik moet doen?
ik weet het niet nee
wie weet wat ik moet doen?
ik weet het niet nee
wie weet wat ik moet doen?

dertien mannen
dertien mannen
dertien mannen
dertien mannen
....... mannen

ALASKA

het kan koud zijn in Alaska
om de hoek bij Canada
het is heet in de Sahara
toch wonen ook mensen daar

het is donker, in donker Afrika
in de schaduw van een liaan
ijzig wit licht op Nova Zembla
toch wonen ook mensen daar

het kan koud zijn in Alaska
het kan koud zijn in Alaska
het kan koud zijn in Alaska
het kan koud zijn in Alaska

er is honger, honger in India
rechtsonder Afghanistan
teveel eten in Amerika
teveel mensen op 't eiland Japan

STILLE NUMMER 9

met de eerste trein na half zes
komt stille nummer 9 aan
in een donkere hoek van het perron
zie ik de tegenpartij al staan

pistolen zullen knallen
mannen gaan eraan
doden zullen vallen
langs de spoorbaan

het licht valt somber op de rails
in de verte hoor je't sissen al
in een donkere hoek van het perron
spreekt men van een sterfgeval

pistolen zullen knallen
mannen gaan eraan
doden zullen vallen
langs de spoorbaan

met de eerste trein na halfzes
komt stille nummer 9 aan

IN WEDUWE BEGBICK'S DRINKSALON (Bertold Brecht, vertaling Fedde Spoel)

in weduwe begbick's drinksalon
kun je roken, drinken twintig jaar
dat kun je in die bierwagon
van singapore tot Cooch-behar

van Delhi tot Kamat-kura

en als je iemand lang niet zag
dan lag-ie weer in begbick's tank
met toddy, rum en high-high-high
hij miste de hemel, miste de hel
hou je bek dicht, tommy
hou je hoed vast, tommy
soda is niet meer in tel
whisky, whisky, snel...

in weduwe begbick's drinksalon
krijg je alles waar je ooit op hoopte
die rolde al voort onder Indië's zon
toen je nog geen bier, maar moedermelk zoop

van Delhi tot Kamat-kura
en als je iemand lang niet zag
dan lag-ie weer in begbick's tank
met toddy, rum en high-high-high
hij miste de hemel, miste de hel
hou je bek dicht, tommy
hou je hoed vast, tommy
soda is niet meer in tel
whisky, whisky, snel...

en dondert de slag in de pandchap-vallei
in begbick's tank daar liggen wij
met rookwaar, donker hier erbij
en rollen het negerfront voorbij

van Delhi tot Kamat-kura
en als je iemand lang niet zag
dan lag-ie weer in begbick's tank
met toddy, rum en high-high-high
hij miste de hemel, miste de hel
hou je bek dicht, tommy
hou je hoed vast, tommy
soda is niet meer in tel
whisky, whisky, snel...

SHANGHAI BIJ NACHT

regen spoelde door de straten
ieder droeg een paraplu
'k voelde me eenzaam en verlaten
want waar was jij nu?

in Shanghai bij nacht
heb ik op jou gewacht
in Shanghai bij nacht
raakte ik jou kwijt

water stroomde over mijn wangen
terwijl ik dwaalde door de regen
ik koesterde één hoop, één verlangen
ik kom haar tegen

in Shanghai bij nacht
heb ik op jou gewacht
in Shanghai bij nacht
raakte ik jou kwijt

bij het geluid van duizend bellen
vielen de schellen van mijn ogen
jij hoefde mij niets meer te vertellen
jij had mij bedrogen

in Shanghai bij nacht
heb ik op jou gewacht
in Shanghai bij nacht
raakte ik jou kwijt

EEN KUS

de mensen praten, praten met volle mond
de wereld draait maar, draait maar in 't rond
de dag wordt nacht, de nacht wordt dag
ik heb één vraag als ik wat zeggen mag

ik wil een kus
een kus van jou
ik wil een kus
een kus van jou

het lijkt wel of de wereld een landkaart is
waarvan niemand weet hoeveel waard-ie is
de mensen weten niet wat ze moeten doen
ik weet wat ik wil, ik wil jou zoen

refrein

de afgrond wordt groter, groter met de dag
de afgrond tussen wat moet en wat mag
mij kan het niet schelen wat mag & wat moet
want dat alles doet er voor mij niet toe

refrein

een kus
een kus
een kus
een kus
een kus
een kus
een kus
een kus
een kus
een kus van jou

PASTAMANNEN

pastamannen zien in het donker
en kunnen niet naar bed

ik weet niet wat ik heb
maar sinds een dag of twee
smaakt mijn eten mij niet meer
ik weet niet wat ik heb

ik kan niet slapen
ik lig in bed, mijn ogen toe
ik voel me reuze moe maar
ik kan niet slapen

pastamannen zien in het donker
en kunnen niet naar bed

pastamannen pastamannen
pastamannen pastamannen

pastamannen zien in het donker
en kunnen niet naar bed

ik weet niet wat het is
mijn benen lijken mij te kort
mijn armen voelen veel te lang
ik weet niet wat het is
ik kan niet denken
mijn hoofd is veel te zwaar
mijn hoofd is veel te groot
mijn gedachten lijken lijm

pastamannen zien in het donker
en kunnen niet naar bed

pastamannen
pastamannen
pas-ta-man-nen!

ROCK & ROLL RIOOL (woudstra-postma)

'k loop door de straten
van donker rotterdam
'k wist niet dat ik kon haten
een uitgedroogde croissant
is mijn boterham

rock & roll, rock & roll
ik ben thans welhaast horendol
rock & roll, rock & roll
mijn liefde is een cadillac

banaliteiten her en der
'k ben thans zo diep gezonken
voor mij gaat niets te ver
'k zit aan de misdaad vastgeklonken

refrein
mijn liefde is een cadillac
mijn liefde is een cadillac

HEMEL OF HEL?

't was op 't midden
midden van mijn leven
'k was in een donker woud
het rechte pad
had ik verloren
in 't onbegaanbaar woud
woest en vol stekels
de angst bekruipt me
als ik er nu nog aan denk
zo bitter was het
bitter als de dood
een duivels geschenk
maar van het goede
en van het kwade
dat ik uiteindelijk vond
moet ik nu spreken
voor ik ga slapen
opent zich mijn mond

is dit de hemel of de hel?
is dit de hemel of de hel?

ik zie een man
hij spreekt in tongen
hij spreekt van liefde en dood
hij spreekt in verzen
in duivelsverzen
maar zijn handen zijn rood
ik zie vrouwen
huilende vrouwen
er staan dorpen in brand
treinen ontsporen
vliegtuigen crashen
gifgas over het land

refrein

ik zie vlekken
olievlekken
pinguïns sterven op ijs
ik zie mannen
ijs in hun glazen
zingen hun eigen wijs
ik zie eten
pakhuizen vol
gekoeld door kilo's ijs
melk en boter
vlees en groente
per trein en vliegtuig op reis

refrein

ik zie luchten
blauwe luchten
en het gras is groen
ik zie jou
je kijkt me aan
en je geeft me een zoen
de stoel
de tafel
het glas in mijn hand
ze smelten
ze verdwijnen
ik verdwijn in het zand

refrein (2x)

IN EEN GOUDEN KOOI

je ontmoet een vrouw
ze is mooi en jong
ze geeft je alles
wat je hartje begeert

je bouwt een huis voor haar
met alles erop en eraan
meubels, alles piekfijn in orde

een kamer voor jou
een kamer voor haar
het huis wordt jouw paleis

op een dag
sta je voor het venster
en een vrouw rijdt voorbij
in een witte cabriolet

geen mooie vrouw
tamelijk onopvallend
maar ze wuift naar jou
en lacht je toe

je zweet
je hart klopt sneller
en alles in jou
wil naar haar toe

je weet dat dat niet kan
en je blijft
vanaf dat moment
leef je in ee gouden kooi

een gouden kooi
met gouden tralies
in een gouden kooi

IK WIL BIJ JOU ZIJN

ik hoor jouw voet op de trap
zie jou oog in het raam
ga te laat naar bed
weet niet waarom ik zal gaan
droom van jou heel de nacht
wacht tot jij me belt
'k heb mijn pyama aan
dit leven is een hel
ik sta veel te laat op
slaap door de wekker heen
het bed dat ruikt naar jou
maar ik ben alleen

ik wil bij jou zijn maar je bent er niet
ik wil bij jou zijn, ah!

de koelkast is ontdooid
het eten is te koud
waarom ben jij niet hier
waar ik zoveel van hou
ik sta in een kiosk
blader door een pornoblad
borsten kijken mij aan
'k wou dat ik jou hier had

ik wil bij jou zijn
maar je bent er niet
ik wil bij jou zijn, ah!
ik wil bij jou
ik wil bij jou

VOOR MIJ ALLEEN

al mijn vrienden zijn gek van
eenzaamheid, hun vriendinnen
hebben hen verlaten, zij leven
heel alleen in kille kamers
slechts verlicht door het licht
van een kale peer, zij eten
ongezond voedsel, patatten
frieten zonder sausen vergezeld
van glazen alcoholische drank
zonder smaak of kleur
nee, zij hebben het niet
makkelijk, mijn vrienden
maar jij,
jij houdt van mij
jij geeft om mij

ik wil jouw liefde
jouw hartstocht
jouw tederheid
jouw borsten
jouw billen
jouw benen wijd
ik wil jou
voor mij alleen

al mijn vrienden zijn ongelukkig
zij leven in kille buitenwijken
gebouwd van beton en glas en
staal, waar niemand komt,
want niemand durft er te
komen. zelfs de krant wordt
er niet bezorgd, omdat de
krantenjongens er niet durven
fietsen. niemand gaat daar
naar buiten
het is er kaal en leeg
niemand laat daar zijn hond
uit. niemand geeft elkaar
daar liefde, nee, zelfs geen
hand, want hun handen
zijn zo koud dat ze die
's avonds in de broodrooster
stoppen om ze te warmen.
en 's avonds kijkt men daar
naar buiten over de vlakte
en ziet een koude wind
blazen en men vergelijkt het
huilen van die wind, men
vergelijkt dat huilen met
zijn hart.
nee, ze hebben het niet makkelijk
mijn vrienden.
maar jij,
jij schenkt mij een kind
jij geeft om mij

ik wil jouw liefde
jouw hartstocht
jouw tederheid
jouw borsten
jouw billen
jouw benen wijd
ik wil jou
voor mij alleen

voor mij alleen

THE MAN WITH THE BLUE GUITAR (Wallace Stevens)

the man bent over his guitar
a shearsman of sorts
the day was green
they said jou have a blue guitar
you do not play things as they are

the man replied:
things as they are
are changed upon the blue guitar

but they said then
but play you must
a tune beyond us
yet ourselves

a tune upon the blue guitar
of things exactly as they are

JE NE VEUX PLUS TE REVOIR

je me promène dans les rues
je ne pense qu'à toi
mais c'est seulement mon ennui
je t'attends tous les nuits
dans ma chambre seul en rêve
mais c'est simplement pour le dire

je ne veux plus te revoir
notre amour est mort
je ne veux plus te revoir
je ne veux plus te revoir

nous sommes arrivés aux gros mots
nous finnisons avec un coup de feu
je n'attendrais pas ce moment là
nous avons joué jusqu'au bout
mais je veux que le rideau tombera

EEN BARRE WINTER

het wordt een barre winter
blaad'ren vallen naar beneê
ik loop alleen te dralen
jij loopt niet langer met mij mee

het wordt een barre winter
nu jij niet meer van me houdt
terwijl de bladeren vallen
ga ik verder
zonder jou

het wordt een barre winter
de wind slaat de bomen kaal
ik wilde jou nog eenmaal kussen
nu zijn mijn lippen schraal

het wordt een barre winter
nu jij niet meer van mij houdt
de sneeuw begint te vallen
en ik ga verder
zonder jou

oh-oh-oh-oh

het wordt een barre winter
nu jij niet meer bij me bent
de kou tast jou geheugen aan
je doet alsof je mij niet kent

het wordt een barre winter
nu jij niet meer van mij houdt
door de besneeuwde straten
ga ik verder
zonder jou

PLAIN CHANT (Jean Cocteau)

Je voyage bien peu
J'ai vu Londres, Vénise,
Bruxelles, Rome, Algiers
De musée en église
S'epuisant mon désir
D'encore voyager

Londres, coeur de charbon
Pavot de brique rose
Ou l'on marche endormi
Vénise triste à cause
Que son vieux corps d'amour
N'est ville qu'à demi

Bruxelles dont la place est
Une riche théâtre
Rome à l'oeil inhumain
De moulage de plâtre
Algiers qui sent la chêvre
Et la fleur de jasmin

Je n'étais pas heureux
Dans ces villes que j'aime
Mon coeur y souffrait nu
A Paris c'est de même
Je me sens mal partout
Sauf en tes bras tenu

Wol

2009-02-08T13:48:00.000-08:00

De tweede CD van het Gebroken Oor heet Wol en bevat dezelfde nummers als de cd Staal

1 Je ne veux plus te revoir
2 Gouden Kooi
3 Plain Chant
4 Rank Middel
5 Ik Wil Bij Jou Zijn
6 Short
7 Hemel of Hel
8 Barre Winter
9 Het Geeft Niet Wat Je Me Te Eten Geeft
10 Waar Was Jij Vannacht?
11 Steenkoud
12 Voor Mij Alleen

(Bijna) alle teksten van alledrie CD's vind je hier

Een van beide cd's bevat vijf bonustracks!

Over Het Gebroken Oor

2009-02-08T13:46:00.000-08:00

Het Gebroken Oor ontstond in 1985 toen Fedde Spoel (ex-punkzanger bij de Suzannes) op zoek ging naar nieuwe muzikale wegen. In Delft vond hij het restant van wat Bagage, een muzikantenband, was geweest: Huib de Jong (ex-Moby Dick), Ernst Feekes en Ruud Overdijk. Meestergitarist Willem Schneider completeerde de band en het Oor was een feit. Door Fedde Spoel werd vooral nederlandstalig repertoire aangedragen. Eigenzinnige teksten en venijnige melodieën. Iets later, nadat Frans van Wijk en nog iets later Peter Scholten de blazerssectie vormden, begon een geïnspireerde tijd. De eerste CD (De blauwe gitaar) verscheen in 1988. Na wat wisselingen in de bezetting bestaat Het Oor in de huidige samenstelling sinds 1994 uit Fedde Spoel (zang en gitaar), Willem Schneider (gitaar), Huib de Jong (drums en percussie), Ernst Feekes (toetsen), Frans Verschoor (bas) en Peter Scholten (mondharmonica en trompet).

In 1997 won Het Gebroken Oor de derde prijs in het Concours de la Chanson van de Alliance Francaise. De tweede CD Wol is ontstaan uit de behoefte de ‘nieuwe’ oude nummers, ontstaan na de eerste CD, vast te leggen op een andere, akoestische manier. De derde CD bevat dezelfde reeks nummers als op Wol, in identieke volgorde, maar dan versterkt gespeeld. Deze CD heeft de titel Staal; beide CD's vormen samen het tweeluik Staalwol.

Gouden Kooi

2009-02-08T12:22:00.000-08:00

Staal

2009-02-08T12:07:00.000-08:00

Na anderhalf jaar mixen heeft Het Gebroken Oor op woensdag 24 september 2003 de laatste hand gelegd aan de nieuwe cd. De cd heet Staalwol en is een dubbel-cd met tweemaal dezelfde nummers in dezelfde volgorde, eenmaal gespeeld op een stalen, elektrische manier en eenmaal gespeeld op een wollige, akoestische manier.

De opnamen vonden plaats op vrijdag en zaterdag 16 en 17 maart 2001. De cd is in de zomer van 2004 verschenen.

Muziek

2009-02-08T01:42:00.000-08:00

Hieronder enkele clips van de cd Wol en Staal

Je ne veux plus te revoir (Wol)
Download

Ik wil bij jou zijn (Wol)
Download

Ik wil bij jou zijn (Staal)
Download

Short (Wol)
Download

Steenkoud (Staal)
Download

Er is ook een Myspace pagina waarop enkele clips te vinden zijn en een pagina bij Ongekend Talent met enkele nummers van Het Gebroken Oor. Tenslotte staan er twee filmpjes op YouTube van de nummers Barre Winter en Gouden Kooi.

Vrouwentongen

2009-02-06T13:37:00.000-08:00

Zeven sanseveria's staan voor mijn raam te pronken,
Zeven sanseveria's, naar voorbijgangers te lonken
Zeven sanseveria's, tongen likken wulps omhoog,
Zeven sanseveria's reiken naar de hemelboog

Jij

2008-11-19T07:09:00.000-08:00

Het Gebroken Oor Live in Café Blaman (2)

2008-11-02T11:27:00.000-08:00

Om vijf uur is er nog steeds niemand. Willem en ik staan te praten achter het raam van de Kunstsuper als er op het laatste moment toch nog twee toeschouwers binnenkomen. John en Greet die ik op het allerlaatste moment, de avond van te voren, nog heb uitgenodigd om ons optreden van Het Gebroken Oor Live in Café Blaman bij te wonen. Nelly, de organisator van het Café Blaman is zeer teleurgesteld en net als we het pand willen gaan verlaten om in een café in de buurt ons verdriet te gaan verdrinken, stelt de galeriehouder voor of we iets anders willen drinken. We nemen een glaasje wijn of bier en plaats rondom de grote ovale tafel die in het sousterrain staat. Ik pak mijn gitaar want nu we er toch zijn kunnen we best een liedje gaan zingen. Willem pakt een ukelele en maakt de koffer van zijn mandoline vast open. Ernst haalt zijn melodica tevoorschijn. Frans sputtert nog wat tegen maar pakt op aandringen van Ernst ook zijn bas. We stemmen de instrumenten en spelen voor een vijftal toeschouwers gedurende een uur het hele ingestudeerde repertoire, plus toegift. Op de één of andere wonderlijke manier is het geweldig optreden ondanks het handjevol publiek.

Het Gebroken Oor live in Café Blaman

2008-10-26T05:23:00.000-07:00

Het Gebroken Oor
Live in Café Blaman
Zaterdag 1 november 2008
Kunstsuper, Grote Visserijstraat 7/b, Rotterdam
Aanvang 16.00 uur, toegang gratis
http://www.kunstkracht.nl/

Feest

2008-09-26T08:30:00.000-07:00

Ik ga aan het einde van de middag met de tram, trein en bus naar Willem. Ik ben verstrooid en reis met de trein naar Rijswijk terwijl ik normaliter altijd naar Delft trein en daar de tram neem. Maar ik heb geluk. Alle aansluitingen gaan razendsnel en ik ben in een uur bij Willem. Het is half zes. Ik drink een kopje koffie met Willem en vertel over de ouderavond van Denise die ik zogenaamd woensdagavond had. Ik vraag hem of ze woensdagavond nog hebben gerepeteerd terwijl ik donders goed weet dat alle overige leden van de band gisteravond bij mij thuis waren. Ik vertel van Flaubert's papagaai. Het is een prachtig spel. Dan repeteren we vijf nummers die we straks moeten spelen in strandtent De Fuut. Willem hoopt op Egyptisch eten aldaar, één van de dingen waarmee ik Willem heb kunnen paaien om samen met mij mee te doen tijdens dit fictieve optreden. We spelen de vijf nummers die ik heb uitgekozen, het is lekker spelen zo met zijn tweeën. Dan is het tijd om in te pakken. Rond half zeven is het tijd om te gaan.

Willem gaat even tanken en ik doe een poging om Dodo, zijn vriendin, te bellen om haar te zeggen dat we keurig op schema zitten. Maar de telefoon maakt geen verbinding. Ik zie al een kink in de kabel komen. Maar we rijden rustig verder en zijn precies op tijd, enkele minuten voor zeven op de afgesproken plaats waar we zullen worden opgepikt door Leo, de baas van De Fuut. Ik bel opnieuw Dodo, terwijl ik zeg dat ik Magda bel. Opnieuw krijg ik geen contact. Dus bel ik mijn Oudste Dochter want die is ook op het feest. Die neemt op. Ik vertel haar dat we er zijn. Enige tijd later komt Leo ons halen. We rijden door de duinen en alles gaat perfect. Leo vraagt aan Willem hoe het met zijn vriendin Dodo is. Willem vertelt dat ze in Arnhem op een opening is. Leo en ik weten wel beter. Dodo staat ons op te wachten in De Fuut.

We lopen de strandtent binnen en worden aangestaard door een grote groep gemaskerde mensen. Iedereen heeft een masker op gemaakt van een foto van het gezicht van Willem. Willem wordt aangestaard door honderd Willems, van babyleeftijd tot nu. Een surrealistische ervaring. Zelfs voor mij die van het plan volledig op de hoogte is. Willem herkent onmiddellijk zichzelf en realiseert zich dat dit feest niet het feest is waar ik hem zogenaamd mee naar toe heb genomen, maar een feest voor hem. De eerste die op Willem afkomt is zijn moeder die door hem moeiteloos wordt herkend achter het masker. Het feest kan beginnen.

De Man met de Gitaar

2008-09-25T09:27:00.000-07:00

Met Het Gebroken Oor repeteren we voor een act voor het feest van Willem, de gitarist van Het Oor. Het feest waar Willem niets van weet en niets van weten mag. Zijn vriendin heeft een feest voor hem georganiseerd. Willem weet van niets. Mijn taak is het om hem naar het feest in een strandtent in Den Haag te lokken. Maar eerst werken we aan een Nederlandstalige versie van Addicted to Love van Robert Palmer, door mij vertaald tot De Man met de Gitaar. Over de mysterieuze gitarist die niemand echt goed kent.

De andere leden van de band spelen de topmodellen die Robert Palmer in de beroemde clip begeleiden, ik speel de zanger, Robert Palmer zelf en vind dat nog niet echt makkelijk. Vooral de bewegingen zijn moeilijker dan ik dacht. Ik moet me oefenen niet gewoon als mezelf te bewegen maar zoals wijlen de zanger. Ik sta ook versteld van de bandleden waarvan ik eerlijk gezegd niet verwacht had dat ze zich hiervoor zouden laten gebruiken. Maar iedereen is enthousiast en we hebben veel lol als ze zich in hun jurkjes en panties hijsen. Ik moet ook de tekst nog fiks oefenen want die zit er nog niet echt in.

De weg naar huis

2008-03-19T17:05:00.000-07:00

Alles verdwijnt en niets blijft hetzelfde. Daarom een klein en wazig filmpje van de weg naar huis voordat dit uitzicht er niet meer is. Langs de Maas, met prominent het Unilevergebouw in beeld is dit de route die ik dikwijls fiets. Het is rond vijf uur 's middags en er zijn veel auto's op de weg die zorgen voor het geroezemoes op de achtergrond. De begeleidingsmuziek is vorige week woensdag 12 maart gemaakt tijdens een repetitie van Het Gebroken Oor.

Met Renée

2008-03-14T06:59:00.000-07:00

Ik draai een oude gramofoonplaat van de Small Faces. Ogden's Nut Gone Flake (1968). Met een beroemde want ronde hoes, van hetzelfde formaat als de plaat die de hoes bevat. Op de titelkant een verzameling van zes liedjes waaronder één van de grootste hits of misschien wel de grootste hit van de Small Faces: Lazy Sunday. Op de andere kant een soort rockopera of sprookje: Happiness Stan, waarin onvervalst cockney het verhaal van de titelheld wordt verteld op zijn zoektocht naar de andere helft van de maan. Net iets ouder en vier keer korter dan de beroemdste rockopera aller tijden: Tommy van The Who.

Ik word getroffen door het liedje Rene. Over een dame, een geverfde vrouw van lichte zeden die als the docker's delight wordt aangeduid en mannen oppikt op de kade in een havenstad. Aan het accent van de zanger te horen is de stad Londen. Rompin' with a stoker from the coast of Kuala Lumpur. Ik denk er over een Nederlandse vertaling van het nummer te maken voor Het Gebroken Oor. Bonkend met een stoker van de kust van Kuala Lumpur. Of misschien beter een Franse, past beter bij de naam. Rene zou in het Nederlands Riny worden, in het Frans wordt het Renée. Cognant avec un chauffeur de la côte de Kuala Lumpur.

De naam Renée doet me denken aan een huisgenote in één van de studentenhuizen waar ik ooit woonde. Voordat ik er kwam te wonen belde ik vaak naar de flat voor mijn vriend Sibe. Omdat zij degeen was die het dichtst bij de telefoon woonde en klaarblijkelijk vaak thuis was, nam ze regelmatig de telefoon op. "Met Renée..." Het klonk als je verbonden was met een callgirl of een sekslijn (maar die bestonden nog niet). Een donkere zwoele stem die absoluut niet in overeenstemming was met het uiterlijk van Renée. Maar dat bleek later pas. Sibe had me van te voren gewaarschuwd me er niet te veel van voor te stellen. Hij had gelijk. Renée was niet lelijk maar ook absoluut niet wat je je voorstelde afgaande op haar stemgeluid. Nu herinner ik me niet veel meer dan dat ze behoorlijk gezet was en blond. Maar haar stem kan ik me nog gemakkelijk voor de geest halen. "Met Renée..."

Gouden Kooi

2007-12-10T14:29:00.000-08:00

Optreden van Het Gebroken Oor op huiskamerfeestje Schepenstraat in 2000

Boos

2007-07-12T13:01:00.000-07:00

De Trompettist is boos. Het is acht uur en er is behalve mij, de Zanger, geen ander bandlid te bekennen. 's Ochtends heeft de Drummer ons gesommeerd om om acht uur aanwezig te zijn, want er gaat worden opgenomen, door zijn zoon. Om zeven uur zouden hij en zijn zoon opbouwen, om acht uur wordt de band verwacht. Om half acht word ik door hem gebeld op het moment dat ik bij het Centraal Station uit de tram stap om de trein te nemen naar de repetitieruimte. Of ik iets van de Bassist heb gehoord. Nee, ik heb niets van de Bassist gehoord. Maar ik acht de kans groot dat die zijn mail 's ochtends niet heeft gelezen en dus van niets weet. Maar als hij me belt ga ik er van uit dat hij met zijn zoon bezig is alles in de repetitieruimte op te bouwen. Niet dus. Als we aankomen is er niemand. De boze Trompettist gooit een munt van vijftig eurocent in de bierautomaat. Terwijl hij een kop koffie wil. Omdat hij uit ervaring weet dat die er niet meer uitkomt vraagt hij mij een ander muntstuk van vijftig cent te leen. Zodat hij alvast een bier uit de automaat kan halen om daarna alsnog een koffie te tappen uit de andere automaat. Daarvoor moet hij eerst wisselen. Als hij koffie heeft bel ik de Drummer. Die is nog thuis aan het inladen. Maar je moet hier zijn, vertel ik hem. Hij komt er aan. Wat moeten wij dan doen? vraag ik hem. Repeteren, is zijn antwoord. Met wie, is mijn wedervraag.

De Trompettist wil de Drummer op zijn bek slaan en vertelt me een verhaal over een band die niet kwam opdagen toen hij nog studeerde. Ten eerste was de band te laat. Ze speelden een set van een half uur en verdwenen naar de stad om coke te halen. Om twaalf uur 's nachts keerden ze terug. Terwijl het feest om negen uur begon. Toen heeft de Trompettist de zanger op zijn bek geslagen. Waarna alsnog gespeeld werd, maar de lol was er af.

Met de Trompettist loop ik naar de repetitieruimte. Daar kijkt hij in zijn trompetkoffer. Zijn muziek zit er niet in. Hij wilde die van de week bijwerken, heeft de muziek er uit gehaald en niet teruggestopt. Nu heeft hij er helemaal genoeg van. Ik drink mijn koffie op en ga, dreigt hij. Hij voert zijn dreigement uit. Voordat de Toetsenman binnenkomt is hij verdwenen. Vlak daarna arriveert eindelijk de Drummer. Nu is de vraag of we nog moeten opnemen of niet. Ik vind van wel, de Toetsenman vindt van niet. De zoon had een probleem met de driver van de computer. Daarom moest een nieuwe gezocht worden en zijn ze veel te laat. Een telefoontje was op zijn plaats geweest.

Dan arriveert als één na laatste de Gitarist. Net als de Toetsenman was hij in een file terechtgekomen ten gevolge van een ongeluk met een vrachtauto. Als laatste komt op zijn normale tijd om vijf voor negen de Bassist binnen. Hij had de email pas na de avondmaaltijd gelezen toen het te laat was om nog actie te ondernemen. Les: nooit op dezelfde dag een mail sturen en verwachten dat iedereen die leest. Vooropgesteld dat de mail überhaupt aankomt. Nadat iedereen weet wat er gebeurd is en waarom de Trompettist er niet (meer) is, nemen we drie nummers op: Georgia, Manhattan en Verboden Liefde.

Gouden avond

2007-05-14T07:38:00.000-07:00

Op het prikbord van de oefenruimte hangen twee A4-tjes met titels van nummers. Een aantal titels ken ik. Die zijn van nummers van Elvis Presley. Teddy-Bear, One Night With You, Stuck On You. De rest van de titels zijn vast van eigen nummers van een band die voor ons heeft gerepeteerd. Of na ons. Het kan zijn dat dit lijstje er al de hele week hangt. In een opwelling stel ik voor dat we alle nummers van de lijst gaan spelen. Bij iedere titel improviseren we gewoon een bijbehorend nummer. Bij de titel bedenken we een stijl en in die stijl wordt het nummer gespeeld. Zo passeren soul, rock, blues, reggae en allerlei andere stijlen de revue. Ook zing ik eens op een andere manier, soms heel hoog als een echte soul-crooner, dan weer heel laag. De titel Little Miss Ho-Ho-Ho doet denken aan Captain Beefheart dus spelen we als Captain Beefheart en probeer ik als hem te zingen. Omdat Ernst die ons altijd opneemt ontbreekt, kunnen we niet controleren hoe het heeft geklonken, maar dat geeft niet, het was echt een gouden avond en opgewekt keren we huiswaarts.

Barre Winter

2007-04-13T01:48:00.000-07:00

De clip van Barre Winter door Het Gebroken Oor

Blankenberge # 08

2007-04-05T07:54:00.000-07:00

Met Het Gebroken Oor nemen we een prachtige a-dynamische clip op. Het nummer Barre Winter zonder zang, met een nauwelijks bewegende band bestaande uit zes heren in pakken. De drummer en de sologitarist op de voorgrond op stoelen, de organiset en profil rechts en de bassist en ik op de achtergrond. Tegen een egaal grijze wand spelen we het nummer vermoeid en ongeïnteresseerd. Een echte anti-clip. Hierbij de tekst van het nummer, later wellicht foto en geluid.

EEN BARRE WINTER

het wordt een barre winter
blaad'ren vallen naar beneê
ik loop alleen te dwalen
jij loopt niet langer met mij mee

het wordt een barre winter
nu jij niet meer van me houdt
terwijl de bladeren vallen
ga ik verder
zonder jou

het wordt een barre winter
de wind slaat de bomen kaal
ik wilde jou nog eenmaal kussen
nu zijn mijn lippen schraal

het wordt een barre winter
nu jij niet meer van mij houdt
de sneeuw begint te vallen
en ik ga verder
zonder jou

het wordt een barre winter
nu jij niet meer bij me bent
de kou tast jou geheugen aan
je doet alsof je mij niet kent

het wordt een barre winter
nu jij niet meer van mij houdt
door de besneeuwde straten
ga ik verder
zonder jou

Kuifje

2007-03-14T16:37:00.000-07:00

Terwijl Rotterdam vol hangt met posters van Kuifje en de Zonnetempel om de gelijknamige musical aan te kondigen, komt uit Hollywood het nieuws dat Steven Spielberg de filmrechten van Kuifje heeft gekocht. Het wat en hoe is nog niet bekend. Gaat hij tekenfilms maken zoals in de tekenfilm van Kuifje uit 1969? (Ook De Zonnetempel.) Zoals de naam van dit weblog al aangeeft ben ik een grote fan van Kuifje, niet voor niets is onze band vernoemd naar het album Het Gebroken Oor. Niet mijn lievelingsalbum trouwens. Hoog tijd om alle albums weer eens te herlezen om te zien welke dat wel is. Kuifje in Amerika is favoriet omdat het het allereerste album is dat ik ooit las. De Juwelen van Bianca Castafiore is ook al jaren een van mijn favorieten omdat er eigenlijk niets in gebeurt. Dat is eigenlijk geen avontuur van Kuifje, eerder een kamersymfonie rondom Kapitein Haddock. Maar wellicht toch De Sigaren van de Farao of De Blauwe Lotus of het eerste deel van De Zonnetempel, De Zeven Kristallen Bollen. Die naam wilde ik eigenlijk voor onze band Het Gebroken Oor, omdat we met zijn zessen zijn zou een naam met zeven er in spannende vraagtekens oproepen.

Eten

2007-02-01T09:00:00.000-08:00

Vorig jaar reed ik op 13 september op de fiets naar Delft om te gaan eten bij de drummer van Het Gebroken Oor. Zoals toen te lezen was zat de drummer een pizza uit een doos te eten en rekende hij absoluut niet op de komst van de vijf leden van zijn band.
Maar dit keer is er een inhaaloefening en het eten subliem. De drummer heeft een kennis uit het dichterscircuit van zijn ex-vriendin bereid gevonden voor ons te koken. Niet omdat het zo'n aardige man is maar omdat hij het zo goed kan. (Niet dat het eerste niet het geval is.) Het is heerlijk. In één woord geweldig! Eerst krijgen we een courgettesoep met oesterzwammen, dan zeeduivel op een bedje van aardappelpuree met pancetta en eromheen een paprikasaus. Tenslotte flensjes met mangosaus en stukjes verse mango. Onze kok, Teun, is in het wit gekleed en steekt mooi af bij de drummer die geheel in het zwart gekleed gaat.
Tijdens het eten gaan er aardig wat flessen wijn doorheen met als gevolg dat ik de volgende ochtend met een kater opsta en 's middags drie-en-een-half uur bij moet slapen. Want 's avonds moet ik nog naar het theater waarover later meer.

Nog meer verboden liefde

2006-10-04T15:19:00.000-07:00

Voor de tweede keer achtereen werken we aan het nummer Verboden Liefde. Langzamerhand neemt het een definitieve en mooie vorm aan. De demo die ik heb gemaakt heeft zijn vruchten afgeworpen. Het is een voorbeeld, een mal voor het nummer zoals het moet worden. In het begin leek het me bijna onmogelijk wat ik thuis in elkaar geknutseld had tot een speelbaar nummer te maken. (Ondanks dat ik daar terdege rekening mee had gehouden.) Nu blijkt dat dankzij het voorbeeld nieuwe dingen ontstaan. Ideeën groeien die zonder dat niet hadden kunnen komen.

Verboden Liefde

2006-09-29T07:56:00.000-07:00

Vandaag weinig tijd om te schrijven, daarom alleen link naar de demo van het nummer "Verboden Liefde" waarover ik onlangs in Knippen en Plakken schreef.

Luister hier naar Verboden Liefde

Jij

2006-09-21T10:11:00.000-07:00

Er was eens een lief klein liedje dat "Mama moet komen" heette en gezongen werd door Raymond van het Groenewoud. Een liedje van een kind voor zijn moeder. Geïnspireerd door dit nummer wilde ik ook een lief en eenvoudig nummer schrijven, niet voor mijn moeder, maar voor mijn vrouw. Een simpel akkoordenschema en een makkelijke tekst. Daarom schreef ik het nummer "Jij". Als we het in de repetitieruimte met de band speelden werd het al snel clichématige jazz, vooral door de drums en de Toots Tielemansachtige mondharmonica. Gisteravond zag ik mijn kans schoon. Slechts met z'n vieren in de studio, zonder drummer en mondharmonicaan namen we een simpele versie op. Zonder soli, alleen een gitaar, een staande bas, zang en een half nummer lang hammond-orgel. Zoals het mijns inziens hoort.

Luister hier naar Jij en oordeel zelf.

Illustratie: Marit Törnqvist

Knippen en plakken

2006-09-17T07:11:00.000-07:00

Op de vergadering met mijn band waarover ik onlangs schreef, is afgesproken dat ik van een aantal nummers zal proberen een demo te maken. Dat doe ik met het programma Garageband dat in mijn Apple-computer zit. Ik neem me voor een drietal nummers te doen, Jij en Première Soirée, maar ik begin met Verboden Liefde. Over dit nummer heb ik al eerder in dit weblog geschreven en de tekst er van gepubliceerd. Het is een heerlijk karweitje. Echt ouderwets knutselen, knippen en plakken, maar dan met de computer. Alle instrumenten zitten in het programma. Alleen de acoustische guitaar en de stem neem ik live op met een microfoon. Een hele middag, 's nachts en vanochtend ben ik druk bezig met dit acoustische broddellapje. In het programma zitten mooie samples, ik plak noten op de juiste toonhoogte en op de juiste plaats. Ik hou in de gaten dat het nummer nog enigszins door een live-band gespeeld kan worden, wat betreft de hoeveelheid instrumenten die tegelijk spelen en wat betreft de soort instrumenten. Maar het spannendste komt nog. Als ik het ga laten horen aan de andere bandleden.

Onderweg

2006-09-14T12:38:00.000-07:00

Ik ben halverwege Rotterdam en Delft ter hoogte van De Zweth als mijn mobiel gaat. Het is de drummer. Hij vraagt me waar ik ben. Bij De Zweth, antwoord ik. En waar ik naar toe ga. Naar hem, is mijn antwoord. Wat ik daar ga doen. Ik kom bij je eten. Fiets maar naar de oefenruimte, is zijn antwoord, want ik heb geen eten. Op de achtergrond hoor ik stemmen. Ik meen de trompettist en de gitarist te horen. Maar de bassist komt ook, sputter ik tegen. Ik heb hem vanmiddag gemaild omdat hij vroeg of we om zeven uur bij de drummer moesten zijn. Zeker weten, was mijn antwoord aan de bassist. Ik heb ernstig het gevoel dat ik in de maling word genomen. Dat iedereen er al is en dat ik de laatste ben en dat ze daarom een grap met me aan het uithalen zijn. Maar dat blijkt niet het geval. De drummer denkt werkelijk dat we twee weken later hebben afgesproken. De vier andere bandleden en ik weten zeker dat het vandaag is. Gelukkig haalt de toetsenist, die later zou komen, in Den Haag eten van de Indonees. Waardoor het etentje niet in het water valt. Alleen de drummer eet weinig. Die had om zeven uur op de afgesproken aanvangstijd al een pizza op.

In De Talententuin VII

2006-07-17T01:18:00.000-07:00

Tijdens het optreden moeten wij terug met het bootje, anders moeten we tot één uur 's nachts blijven. Dat willen we niet, maar ik kom graag nog een keer terug.

Foto: Fedde

In De Talententuin VI

2006-07-17T01:17:00.000-07:00

Als we klaar zijn met optreden treedt een jazzcombo op, met saxofoon, piano, bas, drums en zang. De zangeres is een lange dunne vrouw met donker haar, zonder borsten, zoals je er tegenwoordig veel ziet in Nederland. Ze heeft een in de breedte gestreept jurkje aan boven een donkere legging. Misschien zijn die streepjes bedoeld om haar toch iets breder te doen lijken. Hetgeen jammerlijk mislukt. Haar benen houdt ze gebogen en haar rug ook waardoor ze een beetje een S lijkt. Ze lacht voortdurend met ogen als dunne streepjes en een grote brede mond vol grote tanden. Die uitdrukking is ontwapenend. Ze wekt de indruk van iedereen te houden. Ze heeft een mooie stem waarmee ze jammergenoeg wat afgezaagde jazzliedjes zingt. Dan vervormt haar gezicht in vreemde grimassen, maar toont, op een andere manier ontwapenend, haar gevoelens.

Foto: Willem

Het Gebroken Oor in De Talententuin

2006-07-17T01:06:00.000-07:00

Het Gebroken Oor tijdens het optreden, v.l.n.r. Peter, Huib, Ernst, Fedde en Willem.

In de Talententuin V

2006-07-16T11:21:00.000-07:00

We spelen een lekker optreden, zonder Frans, want die is al op vakantie. Dus ik bas en behoudens een paar kleine foutjes gaat dat goed. We spelen een ruige set voor het diner en een rustige set tijdens. De wind waait het geluid soms een beetje weg, maar we krijgen veel goede reacties. "De bas staat je goed," is één van de reacties. Ik voel me Sting, Paul McCartney en Hennie Vrienten tegelijk.

In de Talententuin IV

2006-07-16T11:20:00.000-07:00

De tuin is uitgestrekt en er staan schilderijen langs het pad en sculpturen. Het weer is geweldig als ik het pad afloop, dwalend en op weg naar het einde.

Beeldje van een naakte vrouw

In de Talententuin II

2006-07-16T11:19:00.001-07:00

Peter

In de Talententuin III

2006-07-16T11:19:00.000-07:00

Ernst

In de Talententuin

2006-07-16T10:54:00.000-07:00

Na even zoeken vinden we de plaats waar de boot moet aanleggen. Twee jongens in groene t-shirts en Huib staan al te wachten bij het water. Dit is veengebied. Overal lange sloten water met daartussen veldjes met boomkweek. Dit is Boskoop. Hier kun je alles kopen om een bos aan te leggen. Bamboe, buxuxhaagjes. Na even wachten komt een plat bootje aan. We wachten op Willem tot hij me belt. Hij blijkt verkeerd gereden naar de plaats waar de bezoekers en niet de artiesten van De Talententuin moet opstappen. Kort daarna zien we de witte Volvo komen en kunnen we op de boot.
We varen in hel zonlicht tussen de plantages door op weg naar de Talententuin. We stappen uit bij een terras bij een boerderij, laden uit en krijgen een drankje aangeboden. Nu begint het wachten. We zijn er om drie uur en hoeven pas om vijf uur op te treden. Nadat we even op het terras hebben gezeten, loop ik de tuin in en verken ik het terrein. Aan het einde van het pad is een grasveld met opnieuw een bar. Hier zal het avondprogramma plaatsvinden. De twee jongens, theatermakers, hebben hun spullen opgesteld. Het is hier rustiger dan op het eerste terras waar de band staat te spelen die voor ons is. Ik loop nog een stukje om en kom op het kampeerterrein. De bezoekers kunnen ook een nacht blijven en hier kamperen. Er staat een prachtige geïmproviseerde douchecel, gemaakt van een hokje en een tuinslang. Ik ga op een paar boomstammetjes zitten en lees wat in de schaduw. In afwachting van ons optreden.

Generale repetitie

2006-07-12T15:29:00.000-07:00

Vanavond vindt de generale repetitie plaats van ons optreden in Boskoop, aanstaande zaterdag in De Talententuin. Huib heeft eindelijk een nieuwe snare gekocht, het kleine trommeltje met aan de onderkant metalen snaren dat in het midden staat bij een drumstel. Of het daaraan ligt is niet zeker, maar we spelen vanavond lekker. Soms loopt er iets mis en vliegen we in een nummer uit de bocht, maar over het algemeen gaat het goed. Ikzelf weet de juiste balans te vinden tussen niet al te moeilijk doen op de bas en niet al te eenvoudig te spelen omdat ik niet beter kan. Een nummer wordt op mijn verzoek geschrapt omdat ik vind dat ik het niet goed genoeg kan spelen (Het geeft niet wat je me te eten geeft). Ik heb er zin in.

Het Gebroken Oor speelt a.s. zaterdag 15 juli 2006 aan het einde van de middag om 17.15 uur in De Talententuin. De boot er naar toe vertrekt om 16.00 uur. Meer info op de site. Komt dat zien!

Madeleine

2006-06-14T15:30:00.000-07:00

Peter heeft een lijstje met nummers gemaakt voor het eerstvolgende en het daaropvolgende optreden. We treden tijdens een besloten feestje op bij Ernst (volgende week vrijdag) en op 15 juli in de Talententuin. Hiervoor moet geoefend worden. Vorige week hebben we Peter gevraagd ook wat oude nummers op te nemen en één ervan is "Madeleine" van Jacques Brel (foto). Het is lang geleden dat ik het gespeeld heb en omdat Frans er vanavond niet is moet ik nog bassen ook. Zowel de akkoorden als de tekst moeten van diep uit mijn geheugen worden opgehaald. Dat wordt oefenen. Want tijdens het optreden in de Talententuin is Frans al op vakantie en zal ik het moeten kunnen. Maar het is een mooi nummer dus ik ga mijn tanden er in zetten!
Het gaat over een sukkel die staat te wachten op zijn Madeleine die nooit komt opdagen. Hij heeft lelies meegenomen omdat ze daarvan houdt, hij verwacht tram 33 te nemen, frites te gaan eten bij Eugène en daarna naar de film waar hij haar de liefde zal verklaren. Van al deze prachtige voornemens komt niets terecht. Het begint te regenen, de lelies worden weggegooid maar... morgen zal hij er opnieuw staan en dan komt ze echt.

Liefdesgezicht (nogmaals)

2006-06-11T06:18:00.000-07:00

Ter ere van het huwelijk van een oude vriend en vriendin (al 22 jaar bij elkaar en nu trouwen ze toch nog), maak ik een cd-tje van het nummer "Liefdesgezicht" en een nieuwe tekening voor het hoesje.

Grafschrift

2005-12-07T14:55:00.000-08:00

Ik heb een cd met twintig versies van het nummer Grafschrift. Dat is een gedicht van Willem Jan Otten dat ik op muziek heb gezet. We gaven eens een optreden waarbij we nummers speelden naar gedichten van Wallace Stevens, W.H. Auden en Heinrich Heine. Daar was Willem Jan Otten bij. Hij zei dat hij het een eer zou vinden als we een van zijn gedichten op muziek zouden zetten. Toen ben ik naar de bibliotheek gegaan en ben op zoek gegaan naar een geschikt gedicht. Dat was Grafschrift. In de loop der jaren, ik denk dat het nummer ondertussen al wel zo'n vijf tot tien jaar bestaat, hebben we het vaak gespeeld. In de repetitieruimte, maar ook bij optredens. Van de keren dat we het de laatste jaren in de oefenruimte hebben gespeeld zijn veel opnamen gemaakt. Die staan op die cd. Maar er is niet één echt goede bij. Sommige zijn ronduit slecht. Andere zijn experimenten, punk, rock, terwijl het nummer een rustig walsje is. Gisteren speelden we het nummer in een afwijkende versie. Ernst was er niet. Dus het is niet opgenomen. Was dit nu een hele goede versie die helaas niet is opgenomen? Of is het eigenlijk een slechte versie en weten we dat nu niet en zullen we het nooit weten?

Zonder Peter

2005-11-23T15:41:00.000-08:00

Zonder Huib, zonder Ernst, zonder Peter, het wordt een soort van repeterende formule. Iedere keer ontbreekt er wel iemand, maar Peter ondertussen op zijn minst al drie weken. Ik heb ditmaal mijn gitaar thuisgelaten. Met als bedoeling dat de muziek nog leger wordt, niet zo vol als gewoonlijk. Dat lukt alhoewel het nummer 'Cool Casanova' zonder ritmegitaar toch iets mist. We spelen van ons lijstje acht van de zeventien nummers, sommige nummers moeten drie keer over gedaan, sommige staan er in een keer goed op. Alles bij elkaar een lekkere avond.

Ik wil alleen zijn

2005-11-17T09:41:00.000-08:00

Al lange tijd, meer dan een jaar, is Peter bezig met het samenstellen van een box met tien cd's onder de titel "Het Archief". Twee cd's zijn al een tijdje klaar "À la française" en "Gemiste Kansen". Maar Huib ontdekte op de cd "Gemiste Kansen" een ontbrekende gemiste kans: het nummer "Ik wil alleen zijn". De versie die hij op een oud cassettebandje had staan was niet geweldig, misschien een terecht vergeten gemiste kans. Daarom niet getreurd, we namen gewoon een nieuwe versie op. Hierbij een take van het nummer in de repetitieruimte. Gisteravond speelden we een jazzy versie, dit is een rockversie. Het negatief van het nummer "Ik wil bij jou zijn" van de laatste cd. "Zonder jou ben ik volmaakt gelukkig!"

Luister hier naar:
Ik wil alleen zijn
mp3, 4,2 min, 5,8 MB

Verboden Liefde

2005-09-24T07:26:00.000-07:00

Verboden liefde
Is een gevaarlijk spel
Een licht in de duisternis
Een hemel in de hel

Verboden vruchten
Glanzen in de zon
Lonken de dader toe
Als hij ze eens plukken kon

Verboden woorden
Gesproken in de nacht
Op de plaats van het rendez-vous
Waar zij op hem wacht

Verboden kussen
Op een verboden mond
Spreken de taal der liefde
Spreken de taal der zonde

Verboden daden
Op een geheime plaats
Vertellen de waarheid
Om te stoppen is het nu te laat

Verboden liefde
Is een gevaarlijk spel
Een licht in de duisternis
Een hemel in de hel

Fedde Spoel
4 september 2005

Luister hier naar:
Verboden Liefde

Zonder Ernst

2005-08-18T12:46:00.000-07:00

Hoe komt het toch dat als er één bandlid niet is het altijd beter gaat dan met iedereen. Ongeacht de persoon is het iedere keer speciaal als er een bandlid ontbreekt. Als iedereen er is is de muziek net iets te vol. Eigenlijk zouden we als we de nummers arrangeren bij ieder nummer een willekeurig lid en een beetje evenredig verdeeld, vrijaf moeten geven. Zelfs als de bassist er niet is wordt het leger want dan mist er een gitaar omdat één van de gitaristen de baspartij moet spelen. Iedereen gaat losser spelen, meer improviseren, en meer risico's nemen. Zonder Ernst is dat nog extra het geval omdat als Ernst er niet is er ook niets opgenomen wordt en niemand overvallen wordt door "tape-angst".
We speelden bijvoorbeeld een hele mooie versie van The Blue Guitar (helaas voor het nageslacht verloren gegaan) en gingen daarna over in Shakin' All Over van Johnny Kidd and the Pirates (zal ook nooit meer zo mooi klinken). Zo is de mooiste kunst de vergankelijke kunst, de muziek, het theater, het vergaat terwijl je luistert en toekijkt.

Zonder Huib

2005-08-10T23:32:00.000-07:00

Omdat Huib op vakantie is moeten we het zonder hem stellen. We repeteren met de ritmebox in plaats van een levende drummer. Dat levert weer bijzondere versies van oude nummers op. Verder is iedereen weer terug van vakantie en spelen we geïnspireerde versies van "Liefdesgezicht" en van "The Man with the Blue Guitar". De laatste in een ca. 28 minuten durende medley van nummers in E.

Bandje van Huib

2005-08-05T15:21:00.000-07:00

Vandaag heb ik de eerste helft van het bandje beluisterd dat ik afgelopen woensdag van Huib kreeg, de drummer van de band. Bijzondere stukjes, grappige flarden van nummers, weggefade voordat het oninteressant wordt. "Riot in Cellblock No 9", "Ketelbinkie" en een eigen nummer "Hond" dat ik helemaal vergeten was. Een soort van James White and the Blacks funky nummer. Het bandje ruist even hard als de zee, maar wie weet laat ik het binnenkort in een podcast horen.

Eergisteren hoorde ik zo'n beetje vlak nadat ik dit weblog was begonnen in het journaal dat op de hele wereld iedere 3 seconden iemand een blog begint. Vandaag was er nieuws over de Wikipedia, duidelijk komkommertijd. Maar daarom hier een link naar het item Hond in de Wikipedia.